Adhyāya 189: Japa—Inquiry into the Jāpaka, Method
Vidhi), and Fruit (Phala
ब्राह्मणा ब्रह्मतन्त्रस्थास्तपस्तेषां न नश्यति । ब्रह्म धारयतां नित्य॑ं व्रतानि नियमांस्तथा
brāhmaṇā brahmatantrasthās tapas teṣāṃ na naśyati | brahma dhārayatāṃ nityaṃ vratāni niyamāṃs tathā ||
Wika ni Bharadvāja: “Ang mga brāhmaṇa na nananatiling nakatatag sa disiplina ng Brahman—kumikilos sa ilalim ng kapangyarihan ng mga utos ng Veda, laging inaalala at binibigkas ang Brahman, at matatag na tumutupad sa mga panata at pagpipigil—ay hindi kailanman nawawalan ng bunga ng kanilang pag-aayuno at pagninilay (tapas). Hindi nasasayang ang kanilang tapas, sapagkat nakaugat ito sa wastong asal at tapat na pagsunod sa banal na batas.”
भरद्वाज उवाच
Austerity bears lasting fruit when it is grounded in Brahman/Vedic discipline—i.e., when one lives under scriptural guidance, maintains constant remembrance/holding of Brahman, and practices vows (vrata) and restraints (niyama). Such tapas is not wasted or destroyed.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Bharadvāja states a principle about spiritual practice: brāhmaṇas who remain firmly established in Vedic-spiritual discipline and consistent observances retain the enduring merit of their austerities.