Adhyāya 189: Japa—Inquiry into the Jāpaka, Method
Vidhi), and Fruit (Phala
हिंसानृतप्रिया लुब्धा: सर्वकर्मोपजीविन: । कृष्णा: शौचपरिभ्रष्टास्ते द्विजा: शूद्रतां गता:
hiṃsānṛtapriyā lubdhāḥ sarvakarmopajīvinaḥ | kṛṣṇāḥ śaucaparibhraṣṭās te dvijāḥ śūdratāṃ gatāḥ ||
Sinabi ni Bharadvāja: Yaong mga “dalawang ulit na isinilang” na lumihis sa kalinisan at mabuting asal, naging mahilig sa karahasan at kasinungalingan, at—dahil sa kasakiman—nabuhay sa lahat ng uri ng kapintasan at kahiyahiyang hanapbuhay, ay “dumilim” (nadungisan sa asal) at sa gayon ay bumagsak sa kalagayan ng śūdra.
भरद्वाज उवाच
Status as ‘twice-born’ is upheld by śauca (purity) and ācāra (right conduct). When one embraces violence, falsehood, greed, and censured livelihoods, one undergoes moral and social degradation—described here as falling into śūdratā.
In a didactic passage of the Śānti Parva, Bharadvāja explains how deviation from ethical discipline causes the decline of dvijas, portraying their fall through traits like hiṃsā, anṛta, and indiscriminate blameworthy work, culminating in the notion of becoming śūdra-like.