Adhyāya 189: Japa—Inquiry into the Jāpaka, Method
Vidhi), and Fruit (Phala
कामभोगप्रियास्ती क्ष्णा: क्रोधना: प्रियसाहसा: । त्यक्तस्वधर्मा रक्ताड़ास्ते द्विजा: क्षत्रतां गता:
bharadvāja uvāca | kāmabhogapriyās tīkṣṇāḥ krodhanāḥ priyasāhasāḥ | tyaktasvadharmā raktāṅgās te dvijāḥ kṣatratāṃ gatāḥ ||
Sinabi ni Bharadvāja: Yaong mga “dalawang ulit na isinilang” na tumalikod sa sariling tungkuling Brahmaniko ay naging mahilig sa mga kaligayahang pandama, matalim ang ugali, mapusok sa galit, at nahuhumaling sa mapangahas na tapang. Dahil sa pagbabagong ito—na wari’y nagpakapula pa sa kanilang katawan—ang mga Brahmanang iyon ay napasa kalagayan at asal ng mga kṣatriya, kaya’t tinawag silang mga kṣatriya.
भरद्वाज उवाच
Varṇa is presented as tied to conduct: when the twice-born abandon svadharma and become driven by sensuality, anger, and violent daring, they are said to take on the kṣatriya disposition. The ethical point is that character and habitual action reshape one’s social-religious identity.
Bharadvāja explains a traditional account of how certain brāhmaṇas, by giving up Brahminical discipline and adopting traits associated with warrior life, came to be regarded as kṣatriyas.