Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
न संनिपतितं धर्म्यमुपभोगं यदृच्छया । प्रत्याचक्षे न चाप्येनमनुरुध्ये सुदुर्लभम्
na saṁnipatitaṁ dharmyam upabhogaṁ yadṛcchayā | pratyācakṣe na cāpy enam anurudhye sudurlabham ||
Wika ni Bhishma: “Kung sa pagkakataon ay may dumating sa akin na isang kasiyahan o bagay na mapagkakasiyahan na naaayon sa dharma, hindi ko ito itinataboy dahil sa pagkasuklam. At kapag hindi ito dumarating, hindi ko ito hinahabol—ni hindi ako nananabik sa kasiyahang mahirap makamtan. Kaya dapat manatiling matatag: tanggapin ang dumarating ayon sa dharma at bitawan ang pagnanasa sa wala.”
भीष्म उवाच
Practice contentment and restraint: accept dharmic enjoyments that come unbidden without aversion, but do not cultivate craving or pursuit for rare pleasures when they are absent.
In the Shanti Parva, Bhishma instructs on righteous conduct and inner discipline. Here he describes his stance toward pleasure—neither rejecting lawful gains that arrive by chance nor yearning after difficult-to-get enjoyments.