Shloka 4
Adhyāya 179 — Bharadvāja’s Reductionist Inquiry into Jīva and Pañcabhūta Dissolution
बोध्यं शान्तमृषिं राजा नाहुष: पर्यपृच्छत । निर्वेदाच्छान्तिमापन्नं शास्त्रप्रज्ञानतर्पितम्
bhīṣma uvāca |
bodhyaṁ śāntam ṛṣiṁ rājā nāhuṣaḥ paryapṛcchata |
nirvedāc chāntim āpannaṁ śāstra-prajñāna-tarpitam ||
Wika ni Bhishma: Tinanong ni Haring Nahusha ang pantas na si Bodhya, isang tahimik na tagakita na nakamtan ang kapayapaan sa pamamagitan ng paglayo sa pagnanasa at lubos na nasiyahan sa pinakamataas na pagkaunawa sa mga śāstra. Sa tagpong ito, inihahain ang isang pagsisiyasat sa asal: isang pinunong naghahanap ng kaliwanagan ang lumalapit sa isang nagtalikod sa mundo, na ang panloob na katahimikan at karunungang pangkasulatan ay sapat upang gumabay sa wastong pamumuhay.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse establishes the authority of spiritual counsel: true guidance on dharma is sought from one who is inwardly peaceful through dispassion (nirveda) and grounded in scriptural wisdom (śāstra-prajñāna). It implies that ethical clarity arises from both lived renunciation and right understanding.
Bhishma introduces a dialogue: King Nahusha approaches and questions the sage Bodhya, who is described as serene, dispassionate, and fulfilled by knowledge. This sets the stage for a didactic exchange on conduct and the path to peace.