Shloka 16
यः कामानाप्नुयात् सर्वान् यश्चैतान् केवलांस्त्यजेत् । प्रापणात् सर्वकामानां परित्यागो विशिष्यते,जो मनुष्य अपनी समस्त कामनाओंको पा लेता है; तथा जो इन सबका केवल त्याग कर देता है--इन दोनोंके कार्योंमें समस्त कामनाओंको प्राप्त करनेकी अपेक्षा उनका त्याग ही श्रेष्ठ है
yaḥ kāmān āpnuyāt sarvān yaś caitān kevalāṁs tyajet | prāpaṇāt sarvakāmānāṁ parityāgo viśiṣyate ||
Wika ni Bhīṣma: “Maaaring makamtan ng tao ang lahat ng pagnanasa; o kaya nama’y talikdan ang mga iyon nang lubos—sa dalawang landas na ito, higit na dakila ang pagtalikod kaysa sa pag-abot lamang sa lahat ng ninanais. Sa aral ng Śānti, ang pagdaig sa pagnanasa ay pinupuri bilang mas mataas na tagumpay kaysa sa pagtupad nito.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Renunciation (parityāga) of desires is ethically superior to the successful fulfillment of all desires, because freedom from craving is a higher good than the enjoyment produced by craving’s objects.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and inner discipline after the war; here he contrasts two life-paths—acquiring all desired things versus abandoning desire itself—and endorses renunciation as the better course.