Shloka 2
Adhyāya 174: Karma as an inescapable companion (कर्मानुगमन-उपदेश)
ततः प्रज्वाल्य नृपतिर्बकराजं प्रतापवान् । प्रेतकार्याणि विधिवद् राक्षसेन्द्रश्नकार ह,तत्पश्चात् बकराजके शवको उसके ऊपर रखकर प्रतापी राक्षसराजने उसमें आग लगायी और विधिपूर्वक मित्रका दाह-कर्म सम्पन्न किया
tataḥ prajvālya nṛpatir bakarājaṃ pratāpavān | pretakāryāṇi vidhivad rākṣasendraś cakāra ha ||
Pagkaraan nito, ang makapangyarihang hari ay nagsindi ng apoy sa pagsusunog ng bangkay para kay Bakarāja at isinagawa nang wasto ang mga itinakdang ritwal para sa yumao. Sa gayon, ang panginoon ng mga rākṣasa ay tinupad ang pagsusunog sa kanyang kaibigan ayon sa nararapat na kaugalian—na nagpapakita na kahit sa gitna ng mababangis na nilalang, ang katapatan at tungkuling pangritwal ay iginagalang kapag dumating na ang kamatayan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as fidelity to prescribed rites and obligations: even in grief or among fierce beings, one should perform funerary duties properly, honoring the dead and upholding social-ritual order.
After Bakarāja’s death, the powerful ruler (described as a rākṣasa-lord) lights the cremation fire and completes the funerary rites in the correct ritual manner.