Shloka 13
Adhyāya 174: Karma as an inescapable companion (कर्मानुगमन-उपदेश)
सिक्त्वामृतेन तं विप्रं गौतमं जीवयत् तदा । 'पुरुषप्रवर! उसके अनुरोधको स्वीकार करके इन्द्र-देवने गौतम ब्राह्मगको भी अमृत छिड़ककर जिला दिया ।। सभाण्डोपस्करं राजंस्तमासाद्य बकाधिप:
siktvāmṛtena taṃ vipraṃ gautamaṃ jīvayat tadā |
Sinabi ni Bhīṣma: “Pagkaraan, nang wisikan siya ng amṛta, muling binuhay ni Indra ang brāhmaṇa na si Gautama. Sa paggalang sa pakiusap na iniharap sa kanya, itinindig ni Indra ang tungkuling ingatan ang marapat na pantas at muling pinagtibay ang paggalang sa kabanalan ng mga Brahmin.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as reverence and protection toward a worthy brāhmaṇa: even a powerful deity like Indra responds to a righteous request and restores life, underscoring compassion and the safeguarding of spiritual merit.
Indra, accepting a request, sprinkles amṛta and revives the brāhmaṇa-sage Gautama. Bhishma narrates this as an example of dharmic conduct and divine support for the virtuous.