Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
तस्य पक्षाग्रविक्षेपै: क्लमं व्यपनयत् खगः । पूजां चाप्यकरोद् धीमान् भोजनं चाप्यकल्पयत्
tasya pakṣāgravikṣepaiḥ klamaṁ vyapanayat khagaḥ | pūjāṁ cāpyakarod dhīmān bhojanaṁ cāpyakalpayat ||
Wika ni Bhishma: Sa pagpaypay gamit ang dulo ng mga pakpak, inalis ng ibon ang kanyang pagod sa pamamagitan ng malamig na simoy. Pagkaraan, ang marunong na nilalang na iyon ay nagbigay ng nararapat na paggalang at naghandog din ng pagkain para sa kanya.
भीष्म उवाच
Even a non-human being exemplifies dharma through compassionate service: relieving another’s fatigue, offering respectful reception (pūjā), and providing food. The verse highlights hospitality and care for the vulnerable as practical, lived ethics.
A wise bird fans someone with its wing-tips to remove his exhaustion, then honors him and arranges a meal—depicting an act of attentive caregiving and guest-like reception within Bhishma’s discourse.