Shloka 1
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धर्मपर्वमें कृतध्नका उपाख्यानविषयक एक सौ सत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १७० ॥/ अपन का छा | अत---#करत एकसप्तत्याधिकशततमो< ध्याय: गौतमका राक्षसराजके यहाँसे सुवर्णणशि लेकर लौटना और अपने मित्र बकके वधका घृणित विचार मनमें लाना भीष्म उवाच ततः स विदितो राज्ञ: प्रविश्य गृहमुत्तमम् । पूजितो राक्षसेन्द्रेण निषसादासनोत्तमे
bhīṣma uvāca | tataḥ sa vidito rājñaḥ praviśya gṛham uttamam | pūjito rākṣasendreṇa niṣasādāsanottame ||
Wika ni Bhishma: Pagkaraan nito, ipinaalam sa hari ang kanyang pagdating, at pumasok ang panauhin sa maringal na tahanan ng hari. Tinanggap siya ng panginoon ng mga Rakshasa ayon sa nararapat na paggalang, at pagkaraan ay umupo siya sa isang napakahusay na luklukan. Ipinakikita ng bahaging ito ang panlabas na pagsunod sa pagkamapagpatuloy at sa mga tuntunin ng pagdalo—isang anyong etikal na maaaring magkubli ng mas madidilim na layunin na malapit nang mahayag sa salaysay.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of honoring a guest and observing proper royal protocol. In the broader ethical frame of Āpaddharma narratives, such outward correctness can stand in tension with inner motives, preparing the reader to judge actions by intention and consequence, not merely by formal courtesy.
A visitor’s arrival is announced to the king; he enters the royal residence. The Rakshasa-king receives him with formal honor, and the visitor is seated on an excellent seat—setting the scene for the subsequent developments of the episode.