बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
तत: शरीरं लोकस्थं स्थापयित्वा पितामह: । जनयामास भगवान् पुत्रानुत्तमतेजस:
tataḥ śarīraṁ lokasthaṁ sthāpayitvā pitāmahaḥ | janayāmāsa bhagavān putrān uttama-tejasaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Pagkaraan nito, ang Dakilang Ninuno (Brahmā), matapos itatag ang isang katawang angkop sa daigdig, ay nagluwal ng mga anak na may sukdulang ningning. Sa pag-aangkin ng anyong makalupa, isinilang niya ang mga dakilang rishi—Marīci, Atri, Pulastya, Pulaha, Kratu, Vasiṣṭha, at Aṅgiras—at si Rudra rin, ang makapangyarihang Panginoon na likás na may kapangyarihang naghahari.”
भीष्म उवाच
The verse presents creation as a dharmic, orderly process: Brahmā assumes a form appropriate to the manifested world and produces radiant progeny—especially sages—who become instruments for sustaining knowledge, ritual, and moral order, alongside Rudra who embodies formidable divine power.
Bhīṣma describes a stage of cosmic genesis: Brahmā, taking on a worldly body, generates eminent mind-born sons—key ṛṣis (Marīci, Atri, Pulastya, Pulaha, Kratu, Vasiṣṭha, Aṅgiras) and Rudra—thereby populating the cosmos with foundational beings who will guide and uphold the world.