Shloka 11
अध्याय १५२: लोभः पापस्य मूलम् — Greed as the Root of Wrongdoing
प्रज्ञाप्रासादमारुह्दु अशोच्य शोचते जनात् । जगतीस्थानिवाद्रिस्थ: प्रज्ञया प्रतिपत्स्यति
prajñāprāsādam āruhya aśocyaḥ śocate janāt | jagatīsthān ivādristhaḥ prajñayā pratipatsyati ||
Pag-akyat sa mataas na palasyo ng karunungan, ang taong siya mismo’y malaya sa dalamhati ay nagdadalamhati pa rin para sa mga nagdadalamhati. Sa lakas ng pag-unawa at paghiwatig, nauunawaan niya ang kabuuan ng kalagayan, gaya ng taong nakatayo sa tuktok ng bundok na malinaw na nakikita ang mga taong naninirahan sa kapatagang nakapaligid sa ibaba.
शौनक उवाच
Educational Q&A
True wisdom gives a higher vantage point: the wise person is inwardly free from personal sorrow, yet can feel compassionate concern for others’ suffering, and can judge situations clearly without being overwhelmed.
In the didactic flow of the Śānti Parva, Śaunaka frames a teaching through a vivid simile: the knower, elevated by prajñā, sees the world’s conditions as plainly as one on a mountain sees those on the plain—indicating clarity, perspective, and compassionate oversight.