Tapas, Tīrtha, and Moral Rehabilitation (Śānti-parva 148)
अहो देहप्रदानेन दर्शितातिथिपूजना,“अहो! महात्मा कबूतरने अपने शरीरका दान करके मेरे सामने अतिथि-सत्कारका उज्ज्वल आदर्श रक््खा है, अत: मैं भी अब धर्मका ही आचरण करूँगा; क्योंकि धर्म ही परम गति है। उस धर्मात्मा श्रेष्ठ पक्षीमें जैसा धर्म देखा गया है, वैसा ही मुझे भी अभीष्ट है
aho deha-pradānena darśitātithi-pūjanā
Wika ni Bhīṣma: “Ah! Sa pag-aalay ng sarili niyang katawan, ang dakilang kalapati ay naglatag sa harap ko ng maningning na huwaran ng paggalang at pag-aasikaso sa panauhin. Kaya mula ngayon, ayon lamang sa dharma ako kikilos, sapagkat ang dharma lamang ang pinakamataas na kanlungan at hantungan. Ang dharmang nasaksihan ko sa matuwid at marangal na ibong iyon—yaon ding dharma ang ninanais ko para sa aking sarili.”
भीष्म उवाच
Dharma is the highest goal, and true dharma is proven through action—especially through unwavering hospitality and self-sacrifice in protecting and honoring a guest.
Bhīṣma reflects on the exemplary conduct of a noble pigeon who offers its own body to uphold the duty of honoring a guest. Inspired, Bhīṣma resolves to follow the same dharmic standard, affirming dharma as the supreme refuge.