Janamejaya’s Appeal for Pacification and Śaunaka’s Counsel on Humility (जनमेजय-शौनक संवादः)
पञ्चयज्ञांस्तु यो मोहान्न करोति गृहाश्रमे । तस्य नायं न च परो लोको भवति धर्मत:
pañcayajñāṁs tu yo mohān na karoti gṛhāśrame | tasya nāyaṁ na ca paro loko bhavati dharmataḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Sa yugto ng maybahay, kung ang isang tao—dahil sa pagkalito—ay hindi nagsasagawa ng limang dakilang tungkuling handog (pañca-mahā-yajña), kung gayon ayon sa dharma, hindi niya matatamo ang kagalingan sa mundong ito ni ang pinagpalang kalagayan sa susunod na daigdig. Itinuturo nito na ang buhay-domestiko ay nagiging ganap sa asal lamang kapag pinananatili ng araw-araw na pananagutan ng paggalang, pag-aaral, pagtanggap sa panauhin, at pag-aaruga sa mga nilalang.
भीष्म उवाच
A householder must uphold the pañcamahāyajñāḥ (five great daily duties). Neglecting them out of ignorance undermines one’s dharmic standing, yielding neither worldly welfare nor spiritual merit.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma teaches principles of righteous living. Here he warns that the gṛhastha-āśrama is not merely domestic life but a disciplined moral vocation sustained by daily sacrificial obligations.