Shloka 33
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
तत् प्रविश्य क्षुधाविष्टो विश्वामित्रो महानृषि: । आहारान्वेषणे युक्त: पर यत्नं समास्थित:,उस बस्तीमें घुसकर भूखसे पीड़ित हुए महर्षि विश्वामित्र आहारकी खोजमें लगकर उसके लिये महान् प्रयत्न करने लगे
tat praviśya kṣudhāviṣṭo viśvāmitro mahānṛṣiḥ | āhārānveṣaṇe yuktaḥ para-yatnaṃ samāsthitaḥ ||
Wika ni Bhishma: Pagpasok niya sa pamayanang iyon, ang dakilang rishi na si Viśvāmitra—na nilupig ng matinding gutom—ay nagtuon sa paghahanap ng pagkain, at nagsikap nang sukdulan upang makakuha ng ikabubuhay.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extreme necessity (hunger) can compel action even in a great sage, raising the ethical question of how to preserve life without abandoning dharma; it prepares the ground for discussing conduct under distress (āpaddharma).
Viśvāmitra, suffering from hunger, enters a settlement and actively searches for food, exerting great effort to secure sustenance.