Shloka 27
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
त्यक्त्वा दारांश्व पुत्रांश्व कस्मिंश्व॒ जनसंसदि । भक्ष्याभक्ष्यसमो भूत्वा निरग्निरनिकेतन:,उन्होंने अपनी पत्नी और पुत्रोंकोी किसी जन-समुदायमें छोड़ दिया और स्वयं अनग्निहोत्र तथा आश्रम त्यागकर भक्ष्य और अभक्ष्यमें समान भाव रखते हुए विचरने लगे
tyaktvā dārān ca putrān ca kasmiṁś ca jana-saṁsadi | bhakṣyābhakṣya-samo bhūtvā niragnir aniketanāḥ ||
Wika ni Bhishma: “Iniwan niya ang asawa at mga anak—iniwan sila sa isang pagtitipon ng mga tao—at pagkatapos ay naglakbay siyang palaboy, tinalikuran ang mga banal na apoy ng tahanan at ang anumang tiyak na tirahan, at pinanatili ang pantay na pagtingin sa pagkaing nararapat at sa pagkaing di-nararapat.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches renunciant discipline: relinquishing household identity (family ties, sacred fires, fixed residence) and cultivating equanimity even toward socially coded distinctions like permissible vs. impermissible food—an ethical training in non-attachment and sameness of vision.
Bhīṣma describes an ascetic who leaves his family behind in a public setting and adopts a wandering life, no longer maintaining domestic rituals (agnihotra) or a home, and living with an even-minded attitude toward food categories.