Śaraṇāgatapālana—Prastāvanā
Protection of the Refuge-Seeker: Opening of the Kapota Narrative
न संशयमनारुहा[ नरो भद्राणि पश्यति । संशयं पुनरारुह्य यदि जीवति पश्यति
na saṁśayam anāruhya naro bhadrāṇi paśyati | saṁśayaṁ punar āruhya yadi jīvati paśyati ||
Wika ni Bhishma: “Hindi makikita ng tao ang tunay na mapalad nang hindi muna umaakyat sa lupain ng panganib at pag-aalinlangan. Ngunit kung napasok niya ang krisis na nagbabanta sa buhay at nakabalik na buhay, saka niya makikilala ang sariling kabutihan—ang dapat ingatan.”
भीष्म उवाच
Welfare and true good are often recognized only after one has faced real danger and uncertainty; surviving a crisis clarifies values and reveals what is genuinely beneficial.
In the Shanti Parva’s instruction, Bhishma offers a reflective maxim: hardship—especially a life-threatening predicament—functions as a proving ground that enables a person to perceive and appreciate what is truly good.