Śaraṇāgatapālana—Prastāvanā
Protection of the Refuge-Seeker: Opening of the Kapota Narrative
नालसाः: प्राप्तुवन्त्यर्थानू न क्लीबा नाभिमानिन: । न च लोकरवाद् भीता न वै शश्चत् प्रतीक्षिण:
nālasāḥ prāpnuvanty arthān na klībā nābhimāninaḥ | na ca lokaravād bhītā na vai śaśvat pratīkṣiṇaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Ang mga tamad ay hindi nakakamit ang ninanais; gayundin ang mga duwag at ang mga mapagmataas. Gayundin ang mga natatakot sa usap-usapan ng bayan, at ang mga laging naghihintay magpakailanman ng “tamang panahon.” Sa dharma man o sa tagumpay sa daigdig, ang bunga ay napupunta sa matatag at matapang na kumikilos nang walang kayabangan at walang takot sa tsismis.
भीष्म उवाच
Bhīṣma teaches that success in rightful aims requires active effort and inner strength: laziness, cowardice, ego, fear of public criticism, and endless postponement are obstacles that prevent attainment.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma is advising Yudhiṣṭhira on conduct and practical ethics after the war, emphasizing qualities needed to accomplish dharmic and worldly objectives.