Śaraṇāgatapālana—Prastāvanā
Protection of the Refuge-Seeker: Opening of the Kapota Narrative
कोकिलस्य वराहस्य मेरो: शून्यस्य वेश्मन: । नटस्य भक्तिमित्रस्य यच्छेयस्तत् समाचरेत्
kokilasya varāhasya meroḥ śūnyasya veśmanaḥ | naṭasya bhaktimitrasya yac chreyas tat samācaret ||
Wika ni Bhīṣma: Mula sa kukú (cuckoo), sa baboy-ramo, sa Bundok Meru, sa bahay na walang laman, sa isang artista, at sa tapat na kaibigan—anumang kahusayan ang taglay ng bawat isa, yaong kapaki-pakinabang na katangian ang dapat tanggapin ng hari at isabuhay. Itinuturo nito na ang pinuno ay matutong pumili mula sa maraming pinagmumulan at linangin lamang ang humahantong sa tunay na kabutihan (śreyas).
भीष्म उवाच
A ruler should be discerning and adopt whatever is truly beneficial (śreyas) from diverse examples—taking virtues wherever they are found and applying them in governance.
In the Śānti Parva discourse on rājadharma, Bhīṣma instructs the king by listing varied models (bird, animal, cosmic mountain, an empty house, an actor, and a loyal friend) and advising him to emulate the best quality each represents.