Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
निवेशनं च कुप्य॑ च क्षेत्र भार्या सुहज्जन: । एतान्युपहितान्याहु: सर्वत्र लभते पुमान्,घर, ताँबा आदि धातु, खेत, स्त्री और सुहृदजन--ये उपमित्र बताये गये हैं। इन्हें मनुष्य सर्वत्र पा सकता है
niveśanaṁ ca kupyaṁ ca kṣetraṁ bhāryā suhṛj-janaḥ | etāny upahitāny āhuḥ sarvatra labhate pumān ||
Sinabi ni Brahmadatta: “Ang tahanan, mga naiaalis na yaman (gaya ng mga metal at mahahalagang bagay), lupa, asawa, at mga kaibigang may mabuting hangarin—ang mga ito’y tinatawag na ‘pangalawang kakampi’ (upamitra). Maaaring makamtan ng tao ang ganitong mga sandigan sa maraming dako.” Ngunit ang aral: bagama’t kapaki-pakinabang, ang mga ito’y di-tiyak at napapalitan; kaya huwag ituring na pinakamataas na kanlungan, ni ibatay ang asal sa mga ito lamang.
ब्रह्मदत्त उवाच
Worldly supports—home, wealth, land, spouse, and friends—are helpful but not ultimate; they can be found or replaced in different places, so one should not cling to them as the highest security and should ground conduct in dharma rather than mere possession or convenience.
Brahmadatta is instructing by classifying certain practical resources as ‘secondary allies’ (upamitra), emphasizing their availability and thus their impermanent, contingent nature within a broader ethical discourse typical of the Śānti Parva.