Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
अभिप्रजाता सा तत्र पुत्रमेक॑ सुवर्चसम् | समकाल च राज्ञोडपि देव्यां पुत्रो व्यजायत,एक दिन उसने रनिवासमें ही एक बच्चा दिया, जो बड़ा तेजस्वी था; उसी दिन उसके साथ ही राजाकी रानीके गर्भसे भी एक बालक उत्पन्न हुआ
abhiprajātā sā tatra putram ekaṁ suvarcasam | samakālaṁ ca rājño 'pi devyāṁ putro vyajāyata ||
Wika ni Bhīṣma: “Doon ay nagsilang siya ng iisang anak na lalaki, maningning sa karilagan. At sa mismong sandaling iyon din, isang anak na lalaki ang isinilang din sa hari mula sa kanyang reyna.”
भीष्म उवाच
The verse highlights how events within a royal household—especially births—carry ethical and political weight, since questions of lineage and succession are closely tied to dharma and the stability of kingship.
A woman gives birth to a radiant son in the palace, and on the same day the king’s queen also gives birth to a son, establishing a parallel timing that can become crucial for later identity and inheritance issues.