Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
ब्रह्मदत्त तवाच कृतस्य चैव कर्तुश्न सख्यं संधीयते पुनः । वैरस्योपशमो दृष्ट: पापं नोपाश्लुते पुन:
brahmadatta uvāca—kṛtasya caiva kartuś ca sakhyaṃ sandhīyate punaḥ | vairasyopaśamo dṛṣṭaḥ pāpaṃ nopāśnute punaḥ ||
Sinabi ni Brahmadatta: “Sa pagitan ng taong dumanas ng kamalian at ng taong gumawa nito, maaaring maibalik muli ang pagkakaibigan. Sapagkat nasasaksihan na kapag naisagawa na ang pagganti, humuhupa ang poot, at ang nagkasala ay hindi na pinapasan ang bigat ng kasalanang iyon; kaya’t nagiging posible muli ang pakikipagkasundo sa pagitan ng nagkasala at ng nagtiis ng paglapastangan.”
ब्रह्मदत्त उवाच
The verse argues that hostility can subside after retaliation, making renewed friendship possible between offender and victim; it frames retaliation as a mechanism that ‘settles’ enmity and ends further moral liability being pressed upon the wrongdoer.
Brahmadatta is presenting a moral-psychological observation in a discourse on conduct: he claims that once vengeance has been taken, the heat of enmity cools and reconciliation between the parties can be re-established.