Shloka 108
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
स्वयं समुपजानन् हि पौरजानपदार्चनम् । स सुखं प्रेक्षते राजा इह लोके परत्र च,जो स्वयं नगर और गाँवोंके लोगोंका सम्मान करना जानता है, वह राजा इहलोक और परलोकमें सर्वत्र सुख-ही-सुख देखता है
svayaṁ samupajānann hi paurajānapadārcanam | sa sukhaṁ prekṣate rājā iha loke paratra ca ||
Wika ni Brahmadatta: Ang haring kusang-loob na nauunawaan at isinasagawa ang paggalang sa mga taga-lungsod at sa mga naninirahan sa kanayunan ay nakakikita ng ligaya sa lahat ng dako—sa mundong ito at sa susunod. Ang paggalang sa nasasakupan ang saligan ng matatag na pamamahala rito at bukal ng kabutihang-gawa sa kabila.
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
A ruler’s welfare depends on respectful recognition of all subjects—urban and rural alike. Such conduct yields practical happiness and stability in this life and moral/spiritual merit leading to happiness in the next.
In a didactic passage on rājadharma within Śānti Parva, Brahmadatta states a principle of kingship: the king who knows how to honor and value his people—both city-dwellers and villagers—enjoys well-being in both worlds.