Shloka 30
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
अपश्यदपरं घोरमात्मन: शत्रुमागतम् | शरप्रसूनसड्काशं महीविवरशायिनम्
apaśyad aparaṁ ghoraṁ ātmanaḥ śatrum āgatam | śaraprasūna-saṅkāśaṁ mahī-vivara-śāyinam ||
Wika ni Bhishma: “Pagkaraan, nakita niya ang isa pang kakila-kilabot na kaaway na papalapit—maitim na kayumanggi na gaya ng bulaklak ng tambo na śara—yaong naghuhukay ng lungga sa lupa at doo’y nagkukubli. Ipinahihiwatig ng tagpong ito na ang panganib ay maaaring sumunod-sunod sa iba’t ibang anyo, at kailangan ang pagbabantay at matalinong pag-unawa laban sa mga banta na nagtatago sa ilalim ng ibabaw.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That threats may appear repeatedly and in concealed forms; ethical prudence requires alertness, careful perception, and not underestimating dangers that hide beneath outward calm.
The protagonist (referred to by ‘he’) notices a second formidable enemy arriving, described by its brownish color like a śara-reed flower and by its habit of burrowing into the earth and lying hidden there.