दीर्घदर्शी–दीर्घसूत्र–संप्रतिपत्तिमान् आख्यानम्
The Parable of Foresight, Procrastination, and Presence of Mind
ब्रह्मक्षत्रं सम्प्रविशेद् बहु कृत्वा सुदुष्करम् । उच्चमानो हि लोकेन बहुकृत् तदचिन्तयन्
brahmakṣatraṁ sampraviśed bahu kṛtvā suduṣkaram | uccamāno hi lokena bahukṛt tad acintayan ||
Wika ni Bhishma: “Matapos isagawa ang maraming gawaing lubhang mahirap, hayaan siyang pumasok sa saklaw ng mga Brahmin at Kshatriya. Kahit pa siya’y laitin ng daigdig at tawaging malaking makasalanan, huwag niyang pag-ukulan ng pag-aalala; sa halip, sa pamamagitan ng masaganang gawaing may kabutihan at mahigpit na disiplina, nagiging karapat-dapat siyang tanggapin sa hanay ng mga Brahmin at Kshatriya.”
भीष्म उवाच
One should not be paralyzed by public blame after wrongdoing; instead, through sustained, difficult, merit-producing disciplines and ethical reform, one becomes fit again for honorable social and religious standing.
In Shanti Parva’s instruction on dharma and expiation, Bhishma advises the king that even if society condemns him, he should persist in rigorous virtuous practices so that he may be reaccepted among the Brahmin–Kshatriya community.