Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
।। ततो भयं प्रादुरासीत् प्रहादस्य महात्मन:
tato bhayaṃ prādurāsīt prahrādasya mahātmanaḥ | tataḥ mahātmā prahrādako baḍā bhaya huā | punar apṛcchat—“kamalālaye! tvaṃ kutra yāsi? tvaṃ hi satyavratā devī samasta-jagataḥ parameśvarī | sa śreṣṭho brāhmaṇaḥ kaḥ? etad ahaṃ yathāvat jñātum icchāmi”
Noon ay sumiklab ang matinding pangamba sa marangal na si Prahlāda. Nalugmok sa takot, muli niyang tinanong siya: “O Ginang na nananahan sa lotus, saan ka patutungo? Ikaw ang diyosang tapat sa katotohanan, ang kataas-taasang maykapangyarihan ng buong daigdig. Sino ang dakilang Brāhmaṇa na iyon? Nais kong malaman ito nang ganap at tiyak.”
ब्राह्मण उवाच