Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
शरभो5प्यतिसंदृष्टो नित्य॑ प्राणिवधे रत:
śarabho 'py atisaṃdṛṣṭo nityaṃ prāṇivadhē rataḥ
Wika ni Bhishma: “Maging ang śarabha ay nakikitang lubhang mabangis, laging nalulugod sa pagpatay ng mga nilalang na may buhay.” Sa balangkas ng mga aral ng Śānti, itinuturo ng linyang ito na may mga likas na ugaling kumikiling sa karahasan; kaya ang dharma ay dapat sadyang linangin, at hindi inaakalang kusang lilitaw dahil lamang sa kapanganakan o lakas.
भीष्म उवाच
That a tendency toward violence can be innate or habitual in some beings; hence dharma requires deliberate restraint and ethical cultivation rather than reliance on raw power or natural impulse.
Bhīṣma, instructing in the Śānti Parva, cites the example of the śarabha as a creature repeatedly observed to be constantly engaged in killing, using it to illustrate a point about violent disposition and the need for moral discipline.