Shloka 14
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
(तं दृष्टवा शरभं यान्तं सिंह: परभयातुर: । ऋषिं शरणमापेदे वेपमान: कृताञउ्जलि: ।।
taṃ dṛṣṭvā śarabhaṃ yāntaṃ siṃhaḥ parabhayāturaḥ | ṛṣiṃ śaraṇamāpede vepamānaḥ kṛtāñjaliḥ || tato muniḥ śarabhaṃ cakre balotkaṭam arindama | tataḥ sa śarabho vanyo muneḥ śarabham agrataḥ ||
Wika ni Bhishma: Nang makita ng leon ang papalapit na Śarabha, siya—nilamon ng takot sa mas malakas na kaaway—ay nanginginig na lumapit sa pantas, nakatiklop ang mga kamay, upang humingi ng kanlungan. Pagkaraan, O tagapagpasuko ng mga kaaway, ang pantas ay sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan ay nag-anyong isang makapangyarihang Śarabha. At ang mailap na Śarabha ay tumindig sa harap ng Śarabha ng pantas. Itinatanghal ng pangyayaring ito ang aral: kapag hinarap ng higit na lakas, ang palalo man ay naghahanap ng pag-iingat; at ang matuwid na tagapagtanggol ay hindi sa kalupitan tumutugon, kundi sa lakas na sapat upang pigilan ang pinsala at itaguyod ang dharma.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When faced with overwhelming danger, seeking refuge in a righteous protector is appropriate; true strength is shown when power is used to protect and restrain harm in accordance with dharma, not to indulge violence.
A Śarabha advances toward a lion. Terrified, the lion approaches a sage and seeks refuge with folded hands. The sage then assumes a powerful Śarabha form, positioning himself before the wild Śarabha—setting up a confrontation where protective power intervenes.