Shloka 19
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
ततो<भ्ययान्महारीद्रो व्यादितास्य: क्षुधान्वित: । द्वीपिनं लेलिहद्क्रो व्याप्रो रुधिरलालस:
tato 'bhyayān mahārīdro vyāditāsyaḥ kṣudhānvitaḥ | dvīpinaṃ lelihad kro vyāghro rudhira-lālasaḥ ||
Pagkaraan, dahil sa takot, isang malaking at kakila-kilabot na tigre—nakanganga, pinahihirapan ng gutom at uhaw sa dugo—ang humabol sa leopardo, habang tumatakbo’y dinidilaan ang mga panga. Ipinakikita ng tagpong ito na kapag nanaig ang gutom at pangamba, ang mga nilalang ay itinutulak sa walang-humpay na karahasan; paalaala ito sa panganib ng pamumuhay na pinamumunuan ng mababang pita sa halip na pagpipigil at dharma.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses a vivid animal chase to illustrate how fear and hunger (unrestrained impulses) can drive beings into violent, compulsive action; ethically, it points toward the value of restraint and governance of desire.
A terrifying, hungry tiger—blood-thirsty and licking its jaws—runs after a leopard/panther, emphasizing the intensity and inevitability of predatory pursuit under the pressure of hunger.