Shloka 12
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
मन्त्रो5यं जातकर्मादिर्तब्राह्मणस्य विधीयते । जीवतो5पि यथाकालं श्मशाननिधनादिभि:
mantro ’yaṁ jātakarmādir brāhmaṇasya vidhīyate | jīvato ’pi yathākālaṁ śmaśāna-nidhanādibhiḥ ||
Sinabi ni Arjuna: “Para sa isang Brāhmaṇa, itinatakda ang mga saṃskāra na sinasamahan ng mantra, na nagsisimula sa jātakarma (seremonyang pangkapanganakan). Habang siya’y nabubuhay, ang nararapat na mga ritwal ay dapat isagawa sa takdang panahon; at kahit pagkamatay, ang huling mga seremonya sa pook ng pagsusunog ng bangkay at ang mga kasunod na pagtalima gaya ng śrāddha sa tahanan ay dapat ding ganapin sa wastong panahon ayon sa tuntuning Veda.”
अजुन उवाच
Educational Q&A
That dharma includes faithfully performing the prescribed saṁskāras: life-cycle rites with mantras during one’s lifetime and the proper Vedic death and post-death rites (antyeṣṭi and śrāddha) after death, especially as enjoined for a brāhmaṇa.
Arjuna states a rule of ritual duty: the brāhmaṇa’s obligations are not limited to birth rites but extend through the whole span of life and continue in the form of properly timed funeral and ancestral rites after death.