Ānṛśaṃsya, Amātya-Guṇa, and Reconciliatory Counsel (आनृशंस्य–अमात्यगुण–संधि-उपदेशः)
आत्मन्यपि च संदृश्यावुभी जयपराजयौ । नि:ःशेषकारिणां तात नि:शेषकरणाद् भयम्
ātmany api ca saṃdṛśyāv ubhī jayaparājayau | niḥśeṣakāriṇāṃ tāta niḥśeṣakaraṇād bhayam ||
Wika ni Bhishma: “Anak ko, dapat mong makita sa iyong sarili ang dalawang bagay: tagumpay at pagkatalo. Ang mga taong hinuhubaran ang kapwa ng yaman hanggang walang matira ay nabubuhay sa walang humpay na takot para sa kanilang sarili, bunga ng kasalanan ng ganap na pag-agaw.”
भीष्म उवाच
Bhīṣma teaches ethical restraint and inner discernment: recognize that the impulses leading to “victory” and “defeat” arise within oneself, and understand that totally depriving others of their possessions is a grave wrong that breeds continual fear and insecurity for the wrongdoer.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma after the war. Here he warns against ruthless appropriation—especially leaving others with nothing—framing it as a sinful act whose psychological and karmic consequence is persistent fear.