Ānṛśaṃsya, Amātya-Guṇa, and Reconciliatory Counsel (आनृशंस्य–अमात्यगुण–संधि-उपदेशः)
यद्ययं प्रतियुद्धयेत् त्वां स्वकर्म क्षत्रियस्य तत् । जिगीषमाणत्त्वां युद्धे पितृपैतामहे पदे
yady ayaṁ pratiyuddhyeta tvāṁ svakarma kṣatriyasya tat | jigīṣamāṇas tvāṁ yuddhe pitṛpaitāmahe pade ||
Wika ni Bhishma: Kung siya’y magbubuhat ng sandata laban sa iyo, iyon pa rin ang wastong tungkulin ng isang kshatriya—makipagdigma na may hangaring manaig sa iyo sa labanan alang-alang sa kapangyarihang minana mula sa ama at mga ninuno. Sa gayong kalagayan, ang gawa ay hindi bunga ng pansariling poot, kundi pagtupad sa dharma ng mandirigma upang matiyak ang minanang paghahari.
भीष्म उवाच
Bhishma frames armed conflict for ancestral sovereignty as potentially consistent with kshatriya-svakarma: the ethical lens is duty and rightful station, not merely personal hostility.
Bhishma is explaining that if a claimant engages you in battle with the aim of winning the paternal-ancestral kingdom, such fighting can be understood as the proper conduct of a warrior-ruler fulfilling his role.