Jaitrya-nimitta: Signs of Prospective Victory and the Priority of Conciliation (जयलक्षण-निमित्त तथा सान्त्व-प्रधान नीति)
विजित्य क्षममाणस्य यशो राज्ञो विवर्धते महापराधे हाप्यस्मिन् विश्वसन्त्यपि शत्रव:
vijitya kṣamamāṇasya yaśo rājño vivardhate | mahāparādhe hy asmin viśvasanty api śatravaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Kapag ang isang hari, matapos magapi ang mga kaaway, ay pinipiling patawarin ang kanilang mga kasalanan, lalo pang lumalawak ang kanyang dangal at katanyagan. Tunay, kahit nakagawa sila ng mabigat na pagkakasala laban sa kanya, ang mga kaaway ay natutong magtiwala sa gayong pinuno—sapagkat ang kanyang tagumpay ay kaakibat ng pagpipigil at kadakilaan ng loob, hindi ng paghihiganti.”
भीष्म उवाच
A ruler’s greatness is shown not only by conquering but by forgiving after conquest; such kṣamā (forbearance) increases fame and creates durable trust, even among former enemies.
In Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma advises Yudhiṣṭhira on statecraft and moral governance, emphasizing that mercy after victory stabilizes rule and transforms hostile relations into confidence.