Shloka 35
ऋषिसमागमः — युधिष्ठिरस्य शोकवर्णनम्
Sage Assembly and Yudhiṣṭhira’s Articulation of Grief
भ्रातृणां स्वस्ति कुर्वीथा येषां स्वस्ति चिकीर्षसि । एवमुक््त्वा किल पृथा विसृज्योपययौ गृहान्,तब पुत्रोंका हित चाहनेवाली माताने पुनः अपने ज्येष्ठ पुत्रसे कहा--“बेटा! तुम जिन चारों भाइयोंका कल्याण करना चाहते हो, उनका अवश्य भला करना” ऐसा कहकर माता कर्णको छोड़कर घर लौट आयीं
bhrātṝṇāṁ svasti kurvīthā yeṣāṁ svasti cikīrṣasi | evam uktvā kila pṛthā visṛjya upayayau gṛhān |
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Tiyakin mo ang kapakanan ng iyong mga kapatid—yaong nais mong mapanatili ang kanilang kagalingan.” Pagkasabi nito, si Kuntī (Pṛthā), ayon sa salaysay, ay nagpaalam at umuwi. Ang diwang-dharma rito ay mariing paalala ng isang ina: ang mabuting hangarin ay hindi dapat manatiling salita lamang; kung tunay na ninanais ang kapakanan ng iba, kailangang isakatuparan ito, lalo na sa harap ng nalalapit na digmaan at magkakahating katapatan.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that genuine concern for others must be expressed through deliberate action: if one claims to seek the welfare (svasti) of one’s brothers, one must actively secure it. Ethical intention is validated by concrete responsibility.
Yudhiṣṭhira urges that the brothers’ welfare be ensured. After this statement, Kuntī (Pṛthā) takes leave and returns home, marking a transition in the dialogue and emphasizing maternal and familial duty amid tense circumstances.