रणभूमिवर्णनम् — Devāsuropama-yuddha and the ‘River’ Metaphor of the Battlefield
अभ्यवर्तन्त संक्रुद्धा विविधायुधपाणय: । इसी प्रकार रणभूमिमें नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्र लिये क्रोधमें भरे हुए आपके पक्षके दस हजार योद्धा पाण्डवोंका सामना करने लगे
abhyavartanta saṅkruddhā vividhāyudhapāṇayaḥ |
Sinabi ni Sañjaya: Sa galit na nag-aalab, tangan ang sari-saring sandata, sumikad sila pasulong—ang mga mandirigma sa iyong panig ay sumuong sa larangan upang harapin ang mga Pāṇḍava. Ipinakikita ng tagpong ito kung paanong ang poot at sigasig-mandirigma ang nagtutulak sa tao sa marahas na sagupaan, nilulunod ang pagpipigil at malinaw na paghatol sa gitna ng kaguluhan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights how krodha (anger) propels combatants into escalation; in the Mahābhārata’s ethical frame, uncontrolled wrath clouds judgment and accelerates adharma-driven violence, even when warriors believe they are fulfilling kṣatriya duty.
Sañjaya reports that warriors on Dhṛtarāṣṭra’s side, armed with diverse weapons and filled with rage, advance to meet the Pāṇḍavas on the battlefield, signaling an intensification of the clash.