Shloka 3
Duryodhana’s Post-Duel Lament and Instructions (भग्नसक्थस्य विलापः)
निहतेषु तु योधेषु हते दुर्योधने तदा । पृथिव्यां पाण्डवेयस्य नि:सपत्ने कृते युधि,ब्रह्मन! जब युद्धमें सारे योद्धा मारे गये, दुर्योधनका भी अन्त हो गया, भूमण्डलमें पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरके शत्रुओंका सर्वथा अभाव हो गया, कौरवदलके लोग शिविरको सूना करके भाग गये और पाण्डवोंको उत्तम यशकी प्राप्ति हो गयी, तब कौन-सा ऐसा कारण आ गया, जिससे श्रीकृष्ण पुन: हस्तिनापुरमें गये?
nihateṣu tu yodheṣu hate duryodhane tadā | pṛthivyāṃ pāṇḍaveyasya niḥsapatne kṛte yudhi ||
Sabi ni Janamejaya: “O Brahmin! Nang mapatay na ang mga mandirigma at bumagsak na rin si Duryodhana; nang sa digmaang iyon ay wala nang katunggali sa lupa ang anak ni Pāṇḍu (Yudhiṣṭhira)—anong pangyayari ang dumating upang si Śrī Kṛṣṇa ay muling magtungo sa Hastināpura?”
जनमेजय उवाच