Shloka 9
ततो लाडलमुद्यम्य भीममभ्यद्रवद् बली,ऐसा कहकर महाबली बलराम अपना हल उठाकर भीमसेनकी ओर दौड़े। उस समय अपनी भुजाएँ ऊपर उठाये हुए महात्मा बलरामजीका रूप अनेक धातुओंके कारण विचित्र शोभा पानेवाले महान् श्वेतपर्वतके समान जान पड़ता था
tato lāṅgalam udyamya bhīmam abhyadravad balī |
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, ang makapangyarihang si Balarāma, itinaas ang sandatang araro, at dumaluhong nang tuwiran kay Bhīmasena. Nakataas ang kaniyang mga bisig, ang dakilang-loob na Balarāma ay wari’y isang napakalaking puting bundok na kuminang sa hiwaga ng sari-saring kulay ng mga mineral—larawang nagpapahiwatig ng nakalalamang na lakas na handang ipatupad ang kaniyang pagtingin sa katarungan sa gitna ng alitan ng mga mandirigma.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how immense power, when stirred by perceived injustice, can surge toward violence; it implicitly raises the ethical demand that strength be governed by dharma and restraint, especially among kṣatriyas whose honor-codes can quickly escalate conflict.
Sañjaya reports that Balarāma lifts his ploughshare weapon and charges toward Bhīma, his appearance compared to a great white mountain—signaling an imminent confrontation driven by anger and a desire to correct or punish.