Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
भयं विवेश पाण्डूंस्तु सवानिव ससोमकान् | उस महामनस्वी वीरकी वायुतुल्य गदाके वेगको देखकर सोमकोंसहित समस्त पाण्डवोंके मनमें भय समा गया
sañjaya uvāca | bhayaṁ viveśa pāṇḍūṁs tu savān iva sasomakān | tasya mahāmanasvī vīrasya vāyutulya-gadā-vegaṁ dṛṣṭvā somakān-sahita-samasta-pāṇḍavānāṁ manasi bhayaṁ samāviśat |
Wika ni Sañjaya: Pumasok ang takot sa mga Pāṇḍava—kasama ang mga Somaka—na parang biglang puwersang nananaig. Nang makita nila ang bilis na tila hangin ng gada ng dakilang-loob na bayani, kumalat ang pangamba sa isipan ng lahat ng Pāṇḍava kasama ng Somaka, sapagkat ang dahas ng digmaan ay nakapagpapayanig maging sa matitibay ang loob.
संजय उवाच
The verse highlights how overwhelming force and visible martial prowess can shake even seasoned warriors; ethical steadiness in war is tested not only by duty but by fear, and courage is shown by acting rightly despite inner trembling.
Sanjaya reports that, upon witnessing a great-souled hero’s mace moving with wind-like speed, fear spreads through the Pandava side, including their Somaka allies, indicating the opponent’s terrifying momentum in the battle.