Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
समुद्यम्य गदां घोरां प्रत्यविध्यत् परंतप: । शत्रुओंको संताप देनेवाले आपके पुत्र दुर्योधनने भीमसेनको गदा घुमाते देख अपनी भयंकर गदा उठाकर उनकी गदापर दे मारी
samudyamya gadāṁ ghorāṁ pratyavidhyat paraṁtapaḥ |
Wika ni Sañjaya: Nang makita ni Duryodhana, ang iyong anak—tagapagpasakit ng mga kaaway—na iniikid ni Bhīmasena ang kanyang pamalo, itinaas niya ang sarili niyang nakapanghihilakbot na pamalo at sumagot ng hampas, pamalo sa pamalo. Sa gayon, tumigas ang tunggalian bilang pagsubok ng lakas at paninindigan, kung saan ang kṣatra-dharma (dharma ng mandirigma) ay nahahayag sa tuwirang, disiplinadong labanan, hindi sa pag-urong.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya conduct in war: when challenged in a fair duel, a warrior answers with courage and skill. Ethically, it underscores steadfastness and accountability in action—meeting force with disciplined resolve—while also reminding that prowess alone does not settle the deeper moral causes driving the conflict.
Sañjaya describes the mace-fight: Bhīma swings his mace, and Duryodhana raises his own fearsome mace and counter-strikes, making it a direct clash of weapons in their climactic duel.