Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
तौ समेतौ महात्मानौ गदाहस्तौ नरोत्तमौ । उन दोनोंके ओठ रोषसे फड़क रहे थे। वे दोनों नरश्रेष्ठ एक-दूसरेपर दृष्टिपात करते हुए हाथमें गदा ले परस्पर भिड़नेके लिये उद्यत थे
tau sametau mahātmānau gadā-hastau narottamau |
Wika ni Sañjaya: Ang dalawang dakilang-loob na kampeon, ang pinakamahuhusay sa mga tao, ay nagharap nang magkaharap na may mga pamalo (gada) sa kamay. Nanginginig ang kanilang mga labi sa poot; nakatitig sa isa’t isa, kapwa sila nakahandang sumalakay—ang galit ang nagtutulak sa kanila sa isang mapagpasya at marahas na sagupaan sa gitna ng pagbagsak ng dangal at katarungan ng digmaan.
संजय उवाच
Even the ‘best of men’ can be overtaken by anger; the verse highlights how wrath and fixation on victory can eclipse discernment, foreshadowing ethical breakdown in war where personal fury pushes action more than dharmic restraint.
Sañjaya describes two eminent warriors confronting each other at close quarters, maces raised, staring each other down with visible rage and preparing to engage in a mace duel.