Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
अन्योन्यमभिधावन्तौ मत्ताविव महाद्विपौ । वासितासंगमे दृप्ती शरदीव मदोत्कटौ
anyonyam abhidhāvantau mattāv iva mahādvipau | vāsitāsaṅgame dṛptī śaradīva madotkaṭau ||
Wika ni Sanjaya: Gaya ng dalawang dambuhalang elepanteng lasing sa musth na nagsasalpukan—palalo at nagwawala na parang sa taglagas kapag nagmamadaling makipagniig sa babaeng handang tumanggap—gayundin ang dalawang bayani, nag-aalab sa pagmamataas sa sariling lakas, ay sumugod upang magbanggaan. Bawat isa, manlulupig ng kaaway, ay tumitig sa kabila nang may poot, na wari’y dalawang ahas na nagbubuga ng nagliliyab na lason ng galit.
संजय उवाच
The verse highlights how pride in strength and unchecked anger can drive warriors into destructive collision, likening martial fury to animal rut and serpent-venom—an implicit warning that passion and wrath, when ungoverned by dharma, intensify violence and cloud discernment.
Sañjaya describes two opposing champions rushing at each other for a direct clash. Their mutual charge and hostile staring are portrayed through vivid similes: musth-maddened elephants seeking combat and serpents spewing the poison of blazing rage.