गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
स चाप्युपगतो योद्धुं भीमेन सह साम्प्रतम्
sa cāpy upagato yoddhuṃ bhīmena saha sāmpratam | idānīṃ sa bhīmena saha yuddhārthaṃ teṣāṃ samīpaṃ prāptaḥ | rāma! adya tayor mahāghoraṃ yuddhaṃ bhaviṣyati | mādhava! yadi te manasi tad draṣṭuṃ kautūhalaṃ syāt tarhi śīghraṃ gaccha | yadi manyase tarhi svayoḥ śiṣyayoḥ tad mahābhayaṅkaraṃ yuddhaṃ svacakṣuṣā paśya |
Wika ni Nārada: “Siya man ay lumabas na ngayon upang makipaglaban kay Bhīma at narating na ang kanilang kinaroroonan. O Rāma, sa araw na ito magkakaroon ng isang labanan na lubhang kakila-kilabot sa pagitan ng dalawang iyon. O Mādhava, kung may pag-uusisa ang iyong puso na masaksihan iyon, magmadali kang pumunta. Kung sa tingin mo’y nararapat, pagmasdan mo sa sarili mong mga mata ang nakapanghihilakbot na sagupaan ng dalawa mong alagad.”
नारद उवाच
The verse highlights the ethical tension of war: even a teacher may be compelled to witness disciples locked in destructive rivalry, underscoring how martial duty (kṣatriya-dharma) and destiny can drive fearsome conflict, while urging mindful discernment (“if you deem it right”).
Nārada informs Paraśurāma (Rāma) and Kṛṣṇa (Mādhava) that a combatant has come to fight Bhīma, and that a dreadful duel will occur that day; he invites Mādhava to go quickly and, if appropriate, watch the terrifying battle between his two disciples.