Shloka 25
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे । तब रोहिणीनन्दन बलरामने दीनवाणीमें नारदजीसे पूछा--“तपोधन! जो राजा लोग वहाँ उपस्थित हुए थे, उन सब क्षत्रियोंकी क्या अवस्था हुई है, यह सब तो मैंने पहले ही सुन लिया था। इस समय कुछ विशेष और विस्तृत समाचार जाननेके लिये मेरे मनमें अत्यन्त उत्सुकता हुई है' ।।
Nārada uvāca | pūrvam eva hato Bhīṣmo Droṇaḥ Sindhupatiḥ tathā |
Sa pagnanais na makarinig nang mas malawak, si Balarāma, anak ni Rohiṇī, ay nagtanong kay Nārada sa tinig na malungkot: “O tapodhana, ano ang sinapit ng mga haring naroon at ng mga kṣatriya? Narinig ko na ang lahat ng iyon noon; ngayon ay labis ang pananabik ng aking isip na malaman ang higit na natatangi at mas masusing balita.” Sumagot si Nārada: “Noon pa man ay napatay na si Bhīṣma; gayundin si Droṇa, at pati ang panginoon ng Sindhu.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inexorable consequences of a war driven by adharma: even venerable elders and revered teachers—symbols of authority and tradition—are not spared once violence and rivalry dominate. It frames the later narrative against the moral weight of earlier, irreversible losses.
Nārada begins his reply by summarizing prior key deaths in the Kurukṣetra war—Bhīṣma, Droṇa, and the Sindhu lord (Jayadratha)—as a preface to giving further details about subsequent events and the condition of the warriors.