Shloka 10
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
नातिदूरं ततो गत्वा नगं तालध्वजो बली
vaiśampāyana uvāca | nātidūraṃ tato gatvā nagaṃ tāladhvajo balī |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan lamang ng maikling paglalakbay mula roon, ang makapangyarihang Balarāma—na ang watawat ay may sagisag ng punong palma—ay nakarating sa isang bundok. Doon, tumuon ang kanyang paningin sa isang tīrtha na sukdulang banal at mapalad: ang pinagmulan ng ilog Sarasvatī, na tinatawag na Plakṣa-prasravaṇa. Nang masilayan niya iyon, napuno si Balarāma ng pagkamangha, na nagpapakita ng paggalang ng epiko sa banal na heograpiya at sa kapangyarihang nagpapadalisay ng paglalakbay-pananampalataya kahit sa gitna ng digmaan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the Mahābhārata’s valuation of tīrtha-yātrā: sacred places are seen as reservoirs of merit and purification, and encountering them evokes reverence and inner transformation even when the broader world is dominated by conflict.
Balarāma travels a short distance, reaches a mountain, and then beholds the holy tīrtha called Plakṣa-prasravaṇa, famed as the source of the Sarasvatī; the sight fills him with astonishment.