Shloka 35
आहरन्ति महाप्राज्ञास्तेषां लोकेष्वपश्यत । जो महाप्राज्ञ पुरुष बहुत-सी सुवर्णमयी दक्षिणाओंसे युक्त क्रतुश्रेष्ठ वाजपेय यज्ञका अनुष्ठान करते हैं, उनके लोकोंमें भी उन्होंने जैगीषव्यका दर्शन किया ।। ३४ $ ।। यजन्ते राजसूयेन पुण्डरीकेण चैव ये
vaiśampāyana uvāca | āharanti mahāprājñās teṣāṃ lokeṣv apaśyata | ye mahāprājñāḥ puruṣā bahvīḥ suvarṇamayīr dakṣiṇābhiḥ yuktān kratūn śreṣṭhān vājapeyān anuṣṭhahanti, teṣāṃ lokeṣv api sa jaigīṣavyaḥ dṛṣṭaḥ | yajante rājasūyena puṇḍarīkeṇa caiva ye ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nasaksihan niya si Jaigīṣavya maging sa mga daigdig na nararating ng mga pinakadakilang pantas na nagsasagawa ng maringal na Vājapeya, kalakip ang saganang handog na ginto. At gayundin, sa hanay ng mga sumasamba sa pamamagitan ng Rājasūya at ng Puṇḍarīka, nakita rin niya siya roon. Ipinahihiwatig ng talatang ito na ang karangyaan ng ritwal at ang labis na pagkakawanggawa, sa kanilang sarili, ay hindi garantiya ng natatanging kataasang espirituwal; ang paglitaw ni Jaigīṣavya sa mga dakilang daigdig na iyon ay tumuturo sa isang mas mataas at mas matatag na pag-abot kaysa sa gantimpala ng handog lamang.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse suggests that even the highest, most lavish Vedic sacrifices (with abundant golden dakṣiṇā) are not the sole measure of spiritual eminence; Jaigīṣavya’s presence in those exalted realms implies a superior, more stable attainment—often associated with inner discipline, wisdom, and ascetic realization beyond ritual merit alone.
Vaiśampāyana reports a vision/observation of Jaigīṣavya appearing in the worlds reached by great sacrificers—those who perform the Vājapeya, and likewise those who perform the Rājasūya and Puṇḍarīka rites—indicating Jaigīṣavya’s exceptional status across multiple high-merit heavenly domains.