शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
हेतुकारणसंयुक्त हितं वचनमुत्तमम् । उच्यमानं महाबाहो न मे विप्राग्रय रोचते,“महाबाहो! विप्रवर! आपने युक्ति और कारणोंसे सुसंगत, हितकारक एवं उत्तम बात कही है तो भी वह मुझे अच्छी नहीं लग रही है
hetukāraṇasaṃyuktaṃ hitaṃ vacanam uttamam | ucyamānaṃ mahābāho na me viprāgraya rocate ||
Wika ni Sañjaya: “O makapangyarihang may malalakas na bisig, O pinakadakila sa mga Brahmana! Bagama’t ang payo mong sinasabi ay may matibay na katuwiran, nakaugat sa mga sanhi, kapaki-pakinabang at marangal, hindi pa rin ito nakalulugod sa akin.”
संजय उवाच
Even advice that is logically sound and ethically beneficial may fail to persuade when the listener’s inner disposition, loyalties, or emotional commitments resist it; discernment involves recognizing this gap between reasoned counsel and acceptance.
Sañjaya reports a response to a Brahmin’s well-argued, welfare-oriented counsel: the addressee acknowledges its excellence and rational grounding but admits it is not agreeable to him, revealing tension between good advice and personal inclination amid the war narrative.