शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
गृहे यत् क्षत्रियस्यापि निधन तद् विगर्हितम् । अधर्म: सुमहानेष यच्छय्यामरणं गृहे
gṛhe yat kṣatriyasyāpi nidhanaṁ tad vigarhitam | adharmaḥ sumahān eṣa yacchayyāmaraṇaṁ gṛhe ||
Wika ni Sañjaya: Kahit para sa isang kṣatriya, ang mamatay sa loob ng bahay ay itinuturing na kahiya-hiya. Ang mamatay sa sariling tahanan—nakahiga sa higaan—ay isang napakalaking paglabag sa dharma para sa mandirigma; sapagkat ang itinakdang landas niya ay harapin ang panganib at kamatayan sa larangan ng tungkulin, hindi sa ginhawang may kanlungan.
संजय उवाच
The verse asserts kṣatriya-dharma: a warrior’s honorable end is tied to active duty and courage. Dying comfortably at home—symbolized by ‘death on a bed’—is portrayed as a serious lapse from the warrior’s ethical vocation.
Sañjaya, narrating events to Dhṛtarāṣṭra, comments on the standards of warrior conduct. He frames death-at-home for a kṣatriya as censurable, reinforcing the epic’s battlefield code of honor and duty.