क्रौज्चस्तेन विनिर्भिन्नो दैत्याश्ष शतशो हता: । रणभूमिमें बार-बार चलायी हुई उनकी शक्ति शत्रुका संहार करके पुनः उनके हाथमें लौट आती थी। अमग्निपुत्र कार्तिकेयका ऐसा ही प्रभाव है, बल्कि इससे भी बढ़कर है। वे शौर्यकी अपेक्षा उत्तरोत्तर दुगुने तेज, यश और श्रीसे सम्पन्न हैं। उन्होंने क्रौंच पर्वतको विदीर्ण करके सैकड़ों दैत्योंको मार गिराया
vaiśampāyana uvāca | krauñcastena vinirbhinnō daityāś ca śataśo hatāḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa pamamagitan ng (sandata/lakas) na iyon, nabiyak si Krauñca at daan-daang Dānava (Daitya) ang napatay. Ipinapaalala ng talatang ito ang nakalalamang na kapangyarihang pandigma ni Kārttikeya—ang kanyang sibat (śakti), matapos puksain ang kaaway, ay paulit-ulit na bumabalik sa kanyang kamay; at ang kanyang ningning, katanyagan, at karangalan ay inilalarawang patuloy na lumalago. Kaya ang kapangyarihang banal, kapag itinuro laban sa adharma, ay nagiging di-mapipigil na kasangkapan ng pag-iingat at kaayusan, kahit sa gitna ng dahas ng digmaan.
वैशम्पायन उवाच
The verse uses Kārttikeya’s feat as an exemplum: when divine or righteous force is aligned against adharma, it becomes unstoppable and self-renewing, restoring order even in the harsh arena of war.
Vaiśampāyana recounts a mythic deed: Krauñca mountain is cleft, and hundreds of daityas are killed—an allusion to Kārttikeya’s extraordinary martial prowess and victorious impact.