Shloka 29
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
जयशब्दं तथा चक्रुर्देवा: सर्वे सवासवा: । गन्धर्वा यक्षरक्षांसि मुनय: पितरस्तथा,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए
jayāśabdaṃ tathā cakrur devāḥ sarve savāsavāḥ | gandharvā yakṣarakṣāṃsi munayaḥ pitaras tathā | rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Pagkaraan nito, ang lahat ng deva, kasama si Indra, ay nagtaas ng sigaw ng tagumpay. Nagsaya rin ang mga Gandharva, Yakṣa, Rākṣasa, mga pantas, at ang mga Pitṛ. Napalilibutan ng mga Rudra, Vasu, Āditya, at ng dalawang Aśvin, tumindig ang makapangyarihang Panginoon sa gitna ng pag-ikot—larawan ng kaayusang kosmiko na nagpapatibay sa wastong kapangyarihan sa pamamagitan ng sama-samang paggalang, hindi sa dahas lamang.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how rightful power is affirmed through harmony with cosmic and moral order: the gods and revered beings collectively acclaim the central Lord, suggesting that true authority is recognized by the wider dharmic cosmos, not established by violence alone.
A great celestial gathering erupts in a victory shout. Gods, sages, ancestral spirits, and various divine classes stand around the ‘Prabhu,’ who is depicted as encircled by major divine groups (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins), marking a moment of exaltation and public divine endorsement.