Shloka 15
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
ऐरावत: सानुचर: कला: काष्ठास्तथैव च । मासार्धमासा ऋतवस्तथा रात्रयहनी नूप,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए प्रजानाथ! ब्रह्माजी, पुलस्त्य, महातपस्वी पुलह, अंगिरा, कश्यप, अत्रि, मरीचि, भृगु, क्रतु, हर, वरुण, मनु, दक्ष, ऋतु, ग्रह, नक्षत्र, मूर्तिमती सरिताएँ, मूर्तिमान् सनातन वेद, समुद्र, सरोवर, नाना प्रकारके तीर्थ, पृथिवी, झ्ुलोक, दिशा, वृक्ष, देवमाता अदिति, ही, श्री, स्वाहा, सरस्वती, उमा, शची, सिनीवाली, अनुमति, कुहू, राका, धिषणा, देवताओंकी अन्यान्य पत्नियाँ, हिमवान्, विन्ध्य, अनेक शिखरोंसे सुशोभित मेरुगिरि, अनुचरोंसहित ऐरावत, कला, काष्ठा, मास, पक्ष, ऋतु, रात्रि, दिन, अअश्रोंमें श्रेष्ठ उच्चै:श्रवा, नागराज वासुकि, अरुण, गरुड़, ओषधियोंसहित वृक्ष, भगवान् धर्मदेव, काल, यम, मृत्यु तथा यमके अनुचर--ये सब-के-सब वहाँ एक साथ पधारे थे
vaiśampāyana uvāca |
airāvataḥ sānucaraḥ kalāḥ kāṣṭhās tathaiva ca |
māsārdhamāsā ṛtavas tathā rātryahanī nṛpa ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O hari, dumating doon si Airāvata kasama ang kanyang mga tagasunod; at gayundin ang mga banal na sukat ng panahon—Kalā at Kāṣṭhā—kasama ang mga buwan, kalahating-buwan, mga panahon, at ang gabi at araw. Kaya’t maging ang kaayusan ng panahon at ang kosmikong pagsasaayos ay inilalarawang nagtipon, na nagpapahiwatig na ang pangyayaring ito ay may saysay na pangkalahatan at nagpapanatili ng daigdig, hindi lamang pansarili o panglokal.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
By depicting even the measures of time (kalā, kāṣṭhā), the cycles of months and seasons, and day and night as ‘arriving’ in attendance, the text signals that dharma and cosmic order are not abstract ideas but living structures that uphold the world. The scene implies that certain events—especially those involving divine leadership and the protection of order—draw the whole cosmos into witness and support.
The narrator continues a grand catalogue of beings and cosmic principles assembling at one place. In this verse, Airāvata (Indra’s elephant) arrives with attendants, and the personified divisions and cycles of time—kalā, kāṣṭhā, months, half-months, seasons, and day-night—are said to be present, emphasizing the magnitude and universality of the gathering.